Małgorzata Mikos : rozmowa z czasem
zmuszając mnie, by napisać list do dawnych lat
na papierze utkanym z ciszy i mgły
piszę, jak liście gasną w złocie
jak chłód poranków kładzie dłoń na sercu, ucząc pokory
przywołuję twarze, których już nie ma przy mnie
a wspomnienia szeleszczą w gałęziach drzew
zapisuję również prostą prawdę: życie jest jak drzewo
trzeba stracić liście, by wiosną odżyć na nowo
potem składam ten list, dziękując za kolejny rok
i zostawiam go na ścieżce pod brązowym kasztanem
idąc ścieżką usłaną liśćmi
czuję, że każdy krok jest rozmową z czasem
przede mną nieznane, za mną echo minionego
a pomiędzy – ja
z całym ciężarem i lekkością istnienia
i wiem, że zostawię tylko taki ślad
kruchy jak liść, jak odcisk stopy na piasku
który pierwszy wiatr zabierze bezpowrotnie
Małgorzata Mikos
• pisarka ǀ poetka l fotografka
• writer ǀ poet l photographer
0 komentarze